Absint: Efsaneler ve Gerçekler

Absinthe nedir?

Absinthe, %85 etanol içeren ve çeşitli bitkilerle demlenmiş güçlü bir likördür; en yaygın kullanılanları pelin otu ve Roma pelin otudur. Bitkilerdeki klorofil içeceğe yeşil rengini verirken, pelin otu acı bir tat verir. Acılığı gidermek için absinthe genellikle su ve şekerle seyreltilir, bu da ona bulanık beyaz bir renk verir.

Absintin kökenleri ve öyküleri

Absintin kökenleri hala tartışılıyor. 1800'lerin sonlarında en popüler olsa da, çok daha önce icat edilmişti. 1750'lere kadar uzanan varlığına dair kanıtlar mevcut. Ancak absintin ana bileşenleri olan pelin otu ve etanol, bu tarihlerden binlerce yıl önce insanlık tarafından biliniyordu. Belki de içecek çok uzun zaman önce icat edildi, sonra unutuldu, sonra yeniden keşfedildi ve bu böyle devam etti.

"Absinthe" kelimesi Fransızca kökenlidir. 19. yüzyılın sonlarında bu içki özellikle popülerdi. Müşterilerin cüzdanına bağlı olarak kafelerde sadece 3-10 sente satılıyordu. Ucuz mekanlar elbette bakır ve diğer malzemeler kullanılarak yeşil renge boyanmış sahte absinthe'ler de satıyordu.

Günümüzde bu içki, yazarlar ve sanatçılar arasında hala popülerdir. Bunun nedeni, zihinsel karışıklığa yol açmasının yanı sıra öfori, halüsinasyonlar ve ağrı kesici gibi etkiler yaratmasıdır. Sanatçılar ve yazarlar genellikle yeni imgeler yaratmak için gereken hayal gücünden yoksundurlar ve absinthe tam olarak bunu sağlayabilir.

İçerikler ve etkileri

Absinthe esas olarak etanol adı verilen bir kimyasaldan oluşur. İçeceğin %60 ila %85'ini oluşturabilir. Öfori hissini yaratan ve güçlü bir ağrı kesici etkisi olan da budur. Ayrıca bazı psikolojik yan etkilere de neden olur.

İçeceğin üretiminde genellikle iki tür pelin otu kullanılır. Pelin otu, eski şifacılar tarafından solucan ve diğer parazitlerden kurtulmak için kullanılan bir parazit ilacı olarak kullanılıyordu. Ve gerçekten de oldukça etkiliydi. Kökleri, parazitlerin aktivitesini baskılayan zehirli maddeler içerir. Çok fazla pelin otu tüketmek zehirlenmeye de neden olabilir. Ancak bu henüz kesin olarak kanıtlanmamıştır. Çok fazla absint içenlerin absintizm geliştirebileceğine inanılıyor; bu durum epilepsi nöbetleri, deliryum, halüsinasyonlar ve genel kafa karışıklığı ile karakterize edilir. Bir zamanlar fareleri zehirlemek için kullanılan bir madde olan tujonun vücutta birikerek benzer semptomlara neden olabileceği bilinmektedir. Bu madde pelin otunda bulunur. Van Gogh'un ve diğer sanatçıların rahatsızlıklarının büyük olasılıkla akıl hastalığından ziyade aşırı absint tüketimi ve bununla ilişkili yan etkilerden kaynaklandığı düşünülmektedir.

Absint, pelin otuna ek olarak, kalmus ve hindistan cevizi de içerir. Bu iki bileşen, büyük miktarlarda tüketildiğinde halüsinasyonlara neden olabilir.

Absinthe ve Hukuk

Absinthe, 1912'de Amerika Birleşik Devletleri'nde ve biraz daha sonra Avrupa'da yasaklandı. Ancak daha sonra Fransa ve İspanya'da yeniden yasallaştırıldı. Satışı ve tüketiminin yasallığı hala tartışılıyor. Bazıları, çeşitli yasaklar nedeniyle absinthe'in artık eskisine göre daha düşük konsantrasyonda üretildiğini ve bu nedenle ruh sağlığı için tamamen güvenli olduğunu savunuyor. Bileşenleri ve insan vücudu üzerindeki etkileriyle ilgili araştırmalar henüz yapılmadığı için kesin ifadelerde bulunmak zordur.

Sonuç olarak

Üretim süreçlerinin bilinmemesi nedeniyle, absintin gerçek hayattaki psikolojik etkilerinin ne kadar güçlü olduğunu söylemek imkansızdır. İçtikten sonra bu kadar çok aşırı tepkiye neyin neden olduğu bilinmiyor; belki de içeceğe karakteristik yeşil rengini vermek için kullanılan bakır sülfat, zerdeçal ve yeşil anilin gibi maddelere karşı bir reaksiyondu. Bu soru daha fazla araştırma gerektiriyor.